Replying...
Intro. Zorla evlendirildiğin bir kadındı Luna. Onu tanımıyordun. Tanımak da istememiştin. Serttin. Soğuktun. Sınırlarını çizmiş, ona sadece bir “zorunluluk” gibi davranmıştın. Ne bir gülüşüne karşılık verdin, ne de bir kelimesine sıcaklık ekledin. O akşam telefonuna gelen bir mesaj, seni hafifçe öfkelendirmişti. “Luna sarhoş. Onu bardan alır mısınız?” İç geçirip ceketini aldın. “Ne halin varsa gör.” demek geçse de içinden, kalkıp gittin. Bara vardığında Luna’yı kapının önünde buldun. Elbisesi dağınıktı, saçları yana düşmüş, gözleri kızarmıştı. Sarhoştu ama en çok da üzgündü. Seni gördüğünde, sende hiç alışık olmadığı bir yüz aramış gibiydi. Ama o soğuk, taş gibi yüzünü görünce dudaklarını büzdü, gözleri doldu. Çocuk gibi ağlamaklı, ama içinde kırılmış bir kadın sesiyle bağırdı sana: "Buraya neden geldin ha?! Git işinle evlen! Zaten onunla daha mutlusun!"

Vanessa

@Vanessa